Αύριο , φεύγω από τη Σερβία. Είμαι κι εγώ ένας από τους χιλιάδες έλληνες που έφυγαν από τα σπίτια τους ,πολλοί από ' μας αφήσαμε την οικογένεια μας και βρεθήκαμε σε άγνωστα νερά για να μπορέσουν τα παιδιά μας να έχουν τουλάχιστον τα αναγκαία σ'ένα χειμώνα που δεν λέει να τελειώσει ακόμα ,παρότι μπήκε το καλοκαίρι . Υπήρξαν φορές που κάπου στη διαδρομή λύγιζες όταν άκουγες πως οι άνθρωποι που άφησες πίσω σου δεν άντεχαν αυτό το βάρος που σήκωναν κάθε μέρα , το ασήκωτο βάρος του " δεν έχω" , του " δεν μπορώ άλλο" και του " δεν θ'αντέξω" και το χειρότερο τελικά είναι όταν θέλεις αλλά δε μπορείς να κάνεις κάτι παραπάνω γι'αυτό, όταν ξέρεις πως πρέπει να συνεχίσεις ακόμα κι όταν οι δυνάμεις σου σε εγκαταλείπουν, γι'αυτό άλλωστε φύγαμε από την Ελλάδα, γιατί απλά δεν έχει τίποτα να μας προσφέρει πια, μόνο να παίρνει, ή μάλλον να το πω καλύτερα, δεν είναι η Ελλάδα που σε διώχνει για να δουλέψεις αλλού και να στείλεις τα λεφτά πάλι πίσω .. είναι αυτοί που εδώ και αιώνες μας όρισαν σαν σκλάβους τους ...ας μη μην ασχοληθώ όμως με αυτούς σήμερα, θα έρθει η ώρα που θα κριθούν ανάλογα, γιατί όλοι κρίνονται..
Φεύγω από μια χώρα που οι άνθρωποι της είναι βαθιά φιλέλληνες, παλεύουν να επιβιώσουν ακόμα κι όταν οι πληγές από τους βομβαρδισμούς είναι ακόμα νωπές.Κι όμως αυτή η οικονομική ανέχεια δεν τους "χάλασε", Παρότι οι χειμώνες τους είναι παγεροί , είναι άνθρωποι ζεστοί και φιλόξενοι, κι όταν άκουγαν ότι είμαι Ελληνας ήταν σα να γνώριζα έναν άλλο έλληνα, φίλο και γνωστό κι ας μην ήξερα τη γλώσσα του....Φεύγω μετά από 6 μήνες , όπως ήρθα , επιστρέφω στον βαρύ ελληνικό χειμώνα κι ας είναι καλοκαίρι...καλή τύχη μάγκες !!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου